drivinghome {เพราะชีวิตเรามีแค่ 20000 วัน}

เมื่อวันเสาร์ไปเตะบอล เซงเตะไปเตะมาน้องแถวบ้านแย่งบอลซะงั้น

ก็อาการล้มขา ถลอก อิอิ - -* เจ็บ ชิบหายเก็บตาย เด๋ว

ก็สอบแล้วนะคับผมยังไม่ได้หนังสือเลย ต้องแบ่งเวลาละต้อง อ่านหนังสือบ้างละอิ

เด๋วไปอ่านหนังสือ ก่อน นะคับ

นั่งรถเมล์คันเดียวกัน พอเราลงรถเมล์ เค้าก็ลงตามมา

เราก็เฮ้ย โรคจิตป่าวเนี้ย ยิ่งดึกๆอยู่ด้วย ทางก้อเปลี่ยว เดินมาชิดเรื่อยๆ

เราก็รีบเดินเร็วๆ ขาก็ดันสั้น ก้าวไม่ทันใจ จริงๆวุ้ย สุดท้าย

ได้ยินเสียงคนนั้นพูดว่า คุณครับชื่ออะไรครับ (แอบคิดในใจ ซวยแน่เลยเรา)

เราก็มอง มือก็ควานหามือถือในกระเป๋า เพื่อมีอะไรฉุกเฉินจะได้ทันการ

เราก็มองไปที่ต้นเสียงถามกลับไปว่ามีอะไรหรอคะ (แอบแบ้ว... ในใจคิดว่า โรคจิตป่าวเนี้ย )

เค้าบอกว่าป่าวครับแค่อยากรู้จัก .... เราก็ยิ้มๆไป ว้า ....เราก็ขึ้นรถเมล์สาย 29 ประจำ

ทำไมไม่เห็นมีคนมาทักบ้างเลย .....จขกท. สู้ๆนะคะ

ปกติถ้าอยุ่ดีๆมาบอกว่าชอบเนี่ย เรามองผู้ชายคนนั้นติดลบไปเลย

แค่ชอบหน้าตาเราเท่านั้นสินะ หวังอะไรอยู่รึเปล่า เคยไหม เวลาเรา

เจอคนหน้าตาดีมาก ใจเต้น แบบว่าคนนี้เสป๊กเลย แต่พอทำความรู้จักกันแล้ว

กลับรู้สึกว่าเฉยๆ ถ้าชอบแค่หน้าตาจะเป็นแค่การหลงรูป..ไม่เคยคุยกันขอคบ

เป็นแฟนอะไรแบบนี้ ...ไม่ไหวอะ.. ในกรณีที่เจอกันบ่อยๆ จะเป็นแบบ มองกันไปมองกันมา

แล้ว ก็เริ่มยิ้มให้ นานๆเข้า ให้มันเริ่มคุ้นเคย ซักพัก ก็ค่อยชวนคุย เรื่อง สัพเพเหระ

อย่าวกเข้าเรื่องส่วนตัวเช่นถามชื่อ ที่อยุ่มัน ล้ำเส้นเขา จาก คุณ : ขมิ้นชัน